Santorini bucketlist
3.600 jaar geleden zorgde een enorme vulkaanuitbarsting ervoor dat het centrum van Strongili in de zee stortte. Sommige wetenschappers denken dat deze catastrofe de legende van Atlantis heeft geïnspireerd. Santorini is nog altijd een actieve vulkaan, maar het enige zichtbare bewijs is de kristalheldere caldera, een lagune tussen de Cycladische eilanden die net zo indrukwekkend is als elke zonsondergang op het eiland.
Waarom Santorini op je bucketlist hoort
Het hele eiland vormt de rand van een verzonken vulkaan. Probeer je dat eens voor te stellen. Elk dorp, elk witgekalkt gebouw, elk plekje waar je op een terras boven de zee van een wijntje nipt, ligt op de rand van een caldera. De uitzichten zijn zo intens dat het bijna pijn doet; je borst voelt beklemd en daar hang je dan, tussen hemel en zee. Maar de verrassing voor mij was dit: Santorini draait niet alleen om blauwe koepels en zonsondergangen. Er is vulkanische wijn, van wijnstokken die als kleine manden laag op de grond en op de rand van de caldera groeien. Een prehistorische archeologische site die 1500 jaar ouder is dan Pompeï. Stranden die je alleen per boot bereikt. De foodscene is verder gegroeid dan de toeristische gyroszaakjes; restaurants kijken naar de boerderijen op het eiland en de Egeïsche Zee pal onder hen. Mensen komen voor de ansichtkaart en gaan weg met iets meer.
Wanneer gaan
Je kunt juli en augustus beter vermijden. De paden langs de caldera zijn dan pijnlijk druk met cruisepassagiers, de prijzen zijn op hun hoogst en het is heet, schaduwloos en meer dan 35 °C. De beste tijd is tussen april en juni, als het heel warm maar niet heet is, de bloeiende wilde bloemen een lust voor het oog zijn en er minder toeristen zijn. De op één na beste tijd is september en oktober: de zee is veel warmer, het licht is prachtig en er zijn veel minder fotografen. November tot en met maart raden we niet aan; er valt dan weinig anders te doen dan van de rust te genieten.
Plekken op Santorini die je niet mag missen
Zonsonderganguitkijkpunt in Oia
Het klopt: dit is het beroemdste zonsonderganguitzicht ter wereld, en het is adembenemend als de zon in de caldera in zee zakt. De gebouwen kleuren lichtgoud, daarna roze en paars. Je hoort applaus als de zon ondergaat. Zorg dat je er minstens een uur van tevoren bent voor een goed plekje op de kasteelruïne. Of beter nog: reserveer een tafel op het balkon van een restaurant met een glas lokale Assyrtiko. De schoonheid houdt niet op zodra de zon onder is. De kleuren die nog even blijven hangen, zijn net zo mooi.
Fira
Fira ligt uitgespreid over de flank van de klif: voetgangersstraten, winkels en restaurants, laag op laag gestapeld als een verticale legpuzzel. Bezoek het Archeologisch Museum van Thera en het Museum van het Prehistorische Thera voor indrukwekkende vondsten uit Akrotiri. De kabelbaan naar de oude haven is een kort adrenalineshotje. Wil je uitgaan en uit eten op loopafstand, dan is Fira de plek. Het is drukker en zakelijker dan Oia, maar dat is geen slechte zaak.
Archeologische site Akrotiri
Hoewel de stad vaak de "Griekse Pompeii" wordt genoemd, werd ze in 1627 v.Chr. bedolven, zo'n 1.700 jaar eerder dan haar Italiaanse tegenhanger. De statige gebouwen van drie verdiepingen, compleet met rioleringssystemen, doen denken aan het antieke equivalent van downtown Manhattan. De fresco's, sommige van de oudste ter wereld, zijn zo goed bewaard gebleven dat het lijkt alsof ze gisteren zijn geschilderd (en niet meer dan 3.600 jaar geleden). Er ligt een beschermend dak over de opgraving, dus je kunt er vrij rondlopen (er zijn hier nooit menselijke botten gevonden).
Red Beach
Je ziet rode kliffen die loodrecht in zee storten, en het contrast tussen rood, zwart en blauw is prachtig. Het pad vanaf de parkeerplaats is ruw en rotsachtig. Draag stevige schoenen, want het pad bestaat volledig uit rotsen. Kom ook vroeg, om de drukte van de touringcars voor te zijn. Wil je een nog rustiger plekje, neem dan een watertaxi naar White Beach. Daar zijn minder toeristen, maar het uitzicht is net zo prachtig.
Ammoudi-baai
Het ligt 300 treden onder Oia. Die treden ga je zeker in je knieën voelen. Eenmaal beneden: een klein vissershaventje, een paar tavernes pal boven het water en de beste gegrilde octopus die je ooit zult eten (bij Sunset Ammoudi). Terwijl jij aan tafel zit, springen mensen van de rotsen in het diepblauwe water. Het is een zilte, eenvoudige ervaring die totaal niet past bij het verfijnde calderabeeld van Santorini. Eerlijk gezegd vond ik het leuker dan Oia.
Santo Wines
Een coöperatief wijnhuis op de rand van de caldera in Pyrgos, dat Assyrtiko-druiven teelt op vulkanische grond. Ze worden hier op een bijzondere manier gekweekt, kouloura genaamd: de ranken worden als manden in lage ringen gevlochten om ze tegen de wind te beschermen. Het proefterras heeft een uitzicht op de caldera van Oia-niveau, zonder de drukte van Oia. De witte wijnen zijn mineraal en citrusachtig, perfect bij vis en echt uniek. Vulkanische grond is zo'n terroir dat je gewoon niet kunt kopiëren.
Wandelpad van Fira naar Oia
Tien kilometer, zo'n drie uur, over de rand van de caldera wandelen is de beste manier om Santorini te beleven. De uitzichten onderweg krijg je niet vanuit een bus of een quad. Langs de rand liggen de dorpen Firostefani en Imerovigli op de hoogste kliffen van de caldera. Begin in Fira, wandel door deze dorpen en loop door van het ene geweldige uitzicht naar het volgende. Eindig in Oia, net op tijd voor de wereldberoemde zonsondergang. Na die wandeling smaakt een glas wijn hemels.
Zwarte zandstrand van Perissa
Onder de landtong Mesa Vouno, die Perissa van Kamari scheidt, strekt zich kilometers zwart vulkanisch zand uit. Het water is diep, blauw en warm, er is genoeg ruimte om uit te waaieren en er staat vaak een aangenaam briesje vanaf de zee. Bij een paar plekken kun je ligstoelen en parasols huren, dus je hoeft niet je eigen spullen mee te nemen. Het strand is zo lang dat het slimmer is om één beachclub te kiezen en het daar rustig aan te doen dan het hele stuk af te lopen, en een ijskoud Mythos-biertje past perfect bij het plaatje. Verkopers lopen over het zand met alles van Griekse salade tot zonnebrillen, en de sfeer blijft relaxed en ongedwongen. Als de zon te fel wordt, is een duik in het warme, heldere water precies wat je nodig hebt.
Insidertips voor Santorini
- Vervoer: Huur een quad of een kleine auto. De bussen rijden onregelmatig, in de drukste uren zijn er geen taxi's te krijgen en het eiland is heuvelachtiger dan het lijkt. Parkeren in Oia en Fira is in de zomer belachelijk.
- Hotels: Trakteer jezelf minstens één nacht op een kamer met uitzicht op de caldera. Dat vergeet je nooit meer. Imerovigli heeft het mooiste uitzicht op de caldera zonder de drukte van Oia. Perissa is de voordelige optie, met toegang tot het strand.
- Cruiseschema: Check het havenschema voordat je je dag plant. Liggen er meerdere schepen in de haven, dan worden Fira en Oia een absolute nachtmerrie. Ga vroeg in de ochtend, laat in de middag of op dagen zonder schepen.
- Wijnproeverijen: Naast Santo zijn ook Gavalas, Venetsanos en Estate Argyros een bezoek waard. Buiten het hoogseizoen hoef je bij geen van allen te reserveren.
- Zwemmen: De calderakant is niet geschikt om te zwemmen: er zijn weinig stranden en de kliffen zijn steil. Ga naar het oosten en zuiden voor echte stranden met helder water in Perissa, Kamari en Vlychada.
- Budgettip: Bakkerijen en gyroskraampjes in de achterstraatjes van Fira. Veel beter eten voor een fractie van de prijs. De restaurants met uitzicht op de caldera rekenen voor het uitzicht, niet voor het eten.
Bewaar je Santorini-bucketlist
Plekken gezien in een reel? Triply haalt elke bestemming eruit en zet ze op een kaart, zonder dat jij er iets voor hoeft te doen. Maak van die opgeslagen plekken daarna een dag-voor-dag-reisplan met vluchten, hotels en vrienden, allemaal in dezelfde app.
Download in de App Store